Toen we Leah afgelopen vrijdag ophaalden van de crèche, verkeerde ze in een enorme feeststemming! De oranje smurrie op haar neus is trouwens ook schmink, de oranje smurrie om haar mond is een restant van het stoofpotje met rundvlees. Door mama zelf gekocht!
Leah kan sinds vorige week vanuit ruglig naar buiklig rollen. Terug kan ze ook wel, maar dat gaat wat moeilijker. Overigens moet ik wel zeggen dat onze kleine dame liever lui dan moe is: ze heeft nu laten zien dat ze het kan en dat is reden genoeg om het voorlopig maar niet meer te doen!
De afgelopen jaren hebben we veel geluk gehad: Farah was meestal niet voor 8 uur wakker. Maar sinds een week staat haar biologische klok anders (lees: verkeerd) ingesteld. Vaak al rond 7.00 uur roept zij vanuit haar ledikant: “Papa, waar ben je nou?” En als papa ‘ochtends niet thuis is omdat hij zo nodig wil “voelen” hoe langzaam hij zwemt*, probeert mama dat geroep nog wel eens te negeren. Farah roept immers papa. Maar na een paar minuten strijkt zij toch maar met haar hand over haar hart en haalt ze Farah uit bed. De dag is begonnen…
*Papa gaat 2 keer in de week om 6.30 uur zwemmen in het Sloterparkbad in Amsterdam
Kleuren zijn nog wel erg ingewikkeld voor ons lieve peutertje. Ze doet erg haar best, maar 9 van de 10 keer zit ze er toch naast. Farah heeft nu iets nieuws bedacht: Ze roept “paars ook groen” in de hoop dat er toch minstens een van die twee kleuren juist is. En dat is wel slim, want met paars zit je er hier zelden naast!
Leah blijft maar zagen, piepen, pruttelen en frutten en dat was voor ons toch een reden om maar weer eens langs de poli te gaan. De arts heeft geluisterd en constateerde ook dat er een piepje in haar longen en slijm in haar bovenste luchtweg zit (RS zit in lagere luchtwegen), maar dat ze er weinig last van heeft. De pufjes zijn weer opgevoerd. Mocht ze er over een paar weken nog “last” van hebben, dan gaat men wellicht een allergietest doen. Maar misschien hoort dit gefrut gewoon bij haar.
Kinderen die gedurende een lange tijd getijsterd worden door slijm en luchtweginfecties, maar die daar geen last van hebben, worden in ziekenhuisland “happy weezers”genoemd. En die term vinden we eigenlijk wel heel goed passen bij onze kleine dame.
Kinderen die leren praten zijn leuk! Heel leuk zelfs. Farah maakt de meest mooie woorden en zinnen. Zoals de elliptische titel van dit stukje. Soms is er voor een buitenstaander geen touw aan vast te knopen. Gelukkig begrijpen Arnoud en ik meestal wel wat ze zegt. Hieronder wat voorbeelden van “onduidelijk” taalgebruik. Ze is trouwens wel heel consequent in het maken van haar fouten.
Klinkt als = betekent
===========================
Tap suk, mama reren = trap stuk, mama repareren
Mij sork = mijn vork
Papnoesie = papsnoepje (yoghurtrozijn)
Huis doen = zelf doen
Openatte = olifant
Tusselen = knuffelen
