Zelfs kleine Farahs worden groot…Omdat Farah vorige week echt bijna uit bed was geklommen –ze zat op de rand van haar bed met één been links en één been rechts van de rand en krijste de boel bij elkaar omdat ze dreigde te vallen- besloten papa en mama dat het nu toch echt tijd werd voor een grotemensenbed.
De eerste nacht daarin slapen verliep zeer voorspoedig: papa bleef bij haar totdat ze sliep (onverantwoord volgens de nanny, maar soms wel handig) en toen ze ’s morgens om 6.00 uur even kwam buurten en wij haar vriendelijk meedeelden dat ze nog even moest gaan slapen, ging ze dat ook braaf doen.
De tweede nacht…
