Verwegh.nl

Zelfs kleine Farahs worden groot…Omdat Farah vorige week echt bijna uit bed was geklommen –ze zat op de rand van haar bed met één been links en één been rechts van de rand en krijste de boel bij elkaar omdat ze dreigde te vallen- besloten papa en mama dat het nu toch echt tijd werd voor een grotemensenbed.
De eerste nacht daarin slapen verliep zeer voorspoedig: papa bleef bij haar totdat ze sliep (onverantwoord volgens de nanny, maar soms wel handig) en toen ze ’s morgens om 6.00 uur even kwam buurten en wij haar vriendelijk meedeelden dat ze nog even moest gaan slapen, ging ze dat ook braaf doen.
De tweede nacht…

deed ze wat alle kinderen in de tv-uitzendingen van de nanny ook altijd doen: héééééél vaak uit bed gaan. En alle pakken luiers en luierdoekjes (7 in totaal) van de trap naar beneden gooien. Gelukkig deed mama wat alle nanny’s in de tv-uitzendingen van de nanny ook doen: kind eerst 2 keer vriendelijk terugleggen en daarna zo vaak als nodig terugleggen zonder iets te zeggen. Na een keer of 20 was ze het zat en is ze op de grond van haar kamer in slaap gevallen. Papa heeft haar een uur later in bed gelegd.
De derde avond verliep probleemloos: ze kwam maar één keer uit bed, werd ’s nachts maar één keer wakker met een nachtmerrie en bleef rustig liggen totdat mama haar rond een uur of 8 weer uit bed kwam halen. En dat leverde een mooie hondensticker op!

Tags: bed, Farah, slapen

This entry was posted on Saturday, July 26th, 2008 at 12:03 pm and is filed under blogje. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.