Archive for August, 2008

Leah bezoekt het consultatiebureau

Saturday, August 30th, 2008

feauteaux_13aug2008 045.jpg

Onze kleine dame groeit als kool. Gisteren woog zij 8.56 kilo bij een lengte van 73.5 cm. Ter vergelijking toen Farah die lengte had woog zij al meer dan 10kg. De hoofdomtrek van onze kleine Einsteina was 45 cm.

Vakantie!

Saturday, August 30th, 2008

feauteaux_30aug2008 154.jpg

Afgelopen week hebben we met z’n vieren een weekje doorgebracht in Apeldoorn. En dat was super. We hebben ons prima vermaakt. Enkele hoogtepunten op een rij:

  • We hebben gezwommen: mama en Leah zaten (onwetend) onder zo’n watervalpaddestoel (of hoe zo’n ding ook mag heten) die uit stond. Maar een paar minuten later stond die opeens niet meer uit. Ik heb Leah nog nooit zo hard horen huilen…
  • Farah heeft voor het eerst pony gereden: ze heeft duidelijk talent. Amsterdam 2028 moet zeker lukken.
  • We zijn in de Apenheul geweest. Farah vond de kleine aapjes (die je van dichtbij kunt bekijken) wel aardig, maar in de grote apen had ze duidelijk geen interesse. De apen trouwens ook niet in haar.

Hieronder wat foto’s:

Leah leest (en eet) NRC-next.

Friday, August 15th, 2008

 nrc_header.gif

Het komt nog wel eens voor dat Farah laat wakker is (lees: 8.00 uur) en dat betekent dat mama tijd heeft om de krant te lezen nadat ze Leah pap heeft gegeven. Leah geeft regelmatig te kennen dat zij dan ook een stuk krant wil. Dat deed ze een paar maanden geleden niet, toen hadden we namelijk nog Trouw. Een atheïstje en yup in de dop dus.

feauteaux_30aug2008 103.jpg feauteaux_30aug2008 106.jpg

Farah voor het eerst bij de tandarts!

Friday, August 15th, 2008

feauteaux_13aug2008 048.jpg

Afgelopen maandag zijn papa, mama en Farah bij de tandarts geweest. Farah kreeg geen uitgebreide controle, maar mocht wel even op de stoel zitten om vast te wennen aan het feit dat zij over enige tijd twee maal per jaar aan de tand gevoeld wordt.

Farah heeft een groot bed – deel 2

Wednesday, August 6th, 2008

feauteaux_26juli2008 034.jpg

Farah snapte gelukkig héééél snel dat papa en mama niet voor één gat te vangen waren. (Soms vind ik het wel zielig voor haar dat papa en mama zo consequent zijn…) De tweede nacht kwam ze slechts één keer haar bed uit (oma paste toen op) en vanaf de derde nacht verliep alles van een leien dakje.

En uiteraard prezen wij haar ’s ochtends uitbundig en mocht ze een sticker (ook wel pleister genoemd) op de spaarkaart plakken. Na drie goede nachtjes was de kaart vol en kon Farah trots haar verantwoorde houten snijgroenten in ontvangst nemen. Ook weer geregeld!