Beide dames ontwikkelen zich op verbaal gebied snel en aangezien haastige spoed zelden goed is, gaat er nog wel het een en ander ‘mis’. Hieronder weer wat grappige uitspraken.
Peuter Farah:
Als Farah in een liefkozende bui is, noemt ze ons standaard pappietje en mammietje… En wij noemen haar dan Farietje waarop ze dan doodleuk antwoordt dat ze geen Farietje heet, maar Farah Lynn. Nee, wij heten zeker pappietje en mammietje…
Toen mama haar vandaag vertelde dat ze als baby in mama’s buik zat, vroeg ze: “mama, mag ik nog een keer in jouw buik?” Misschien ook leuk om te vertellen dat Farah zelf zeepaardjes in haar buik heeft*. En als ze naar school gaat, komen ze eruit. Overigens zit de hele familie erin. Gezellig.
Blijkbaar vragen we nogal vaak of iets lukt. En dat krijg je terug. Dus toen papa onlangs zijn computer wilde aanzetten en dat niet naar wens verliep (lees: papa ging vloeken), vroeg Farah: “Lukt het?”
Neeeeee, het lukt niet!
Uitspraken die geen verduidelijking behoeven:
“De brandweer en de politie zijn toch vriendjes.”
“Elftien en twaalftien.”
Dreumes Leah:
Kleine Leah begint ook al met ‘praten’. Een paar van de woordjes die ze nu kan zeggen:
Bumba (clown van Studio100)
Leah
Oidi (zo noemt ze alle katten)
Koekie
Eten
En wat heel grappig was: In een diarreefase zei mama: En wie stinkt er een uur in de wind?” Waarop Leah totaal onverwacht antwoordde: “Ikke!” Blijkbaar gebruiken we de [Wie] [pv] [ander zinsdeel] [ander zinsdeel] constructie nogal vaak.
*Zie Vader zeepaard, boek van Eric Carle
Heerlijk!!! Wat een lekkere bijdehante (schrijf je dat zo…?) meiden zijn het.
Ik lees jullie berichtjes altijd met een grote smile
-X- Marije
wij ook
WTF? What’s with all the Russian?