Farah zit sinds afgelopen vrijdag op zwemles. Ze is eigenlijk nog iets te jong, maar de zwakbegaafde zwemverenigingmedewerker heeft haar toch geplaatst. En aangezien ze een echte waterrat is, leek dat ons wel prima. Jong geleerd, oud gedaan. En nog zo’n inkopper: zo vader, zo dochter. De een na jongste van het stel heet trouwens ook Farah. Maar haar moeder heeft een hoofddoek.
Zo leuk als Farah het vindt, zo walgelijk vindt mama het nu al. De wekelijkse (en jarenlang durende) kwelling voor ouders is begonnen. Terwijl Faripops zich kostelijk vermaakt als eend of kikker in de warme wateren van de Sweet Lake City pool, zit mama vanaf volgende week een half uur in een snikhete, stinkende kleedkamer. De gemeente Zoetermeer heeft namelijk besloten de kantine dicht te gooien. Nu maar hopen dat ze het geld dat ze daarmee bespaart, gaat uitgeven aan de infrastructuur in onze wijk. Daar wil ik best iedere week een half uur voor boeten.
Just keep swimming
Misschien staat een hoofddoek jou ook wel fantastisch!
Ik denk dat de gemeente je blog niet leest, dus ik zou als ik jou was maar een brief op hoge poten sturen …