Jullie willen vast allemaal weten hoe het met onze kleine spekbaby gaat! Welnu, hier volgt een update. Laat ik jullie alvast meedelen dat het fantastisch gaat met haar. En dat ze nu ligt te huilen in bed, omdat ze eruit gehaald wil worden. En het werkt, want huilende baby’s zijn zielig en dus komt mama. Ach, het is toch etenstijd. Wat staat er vandaag op het menu? Oh lekker, een flesje melk. Verrassend.
Zoals jullie wellicht eerder gelezen hebben, ging het in december ook erg goed. Helaas betrof het hier een periode van twee weken. Daarna was het weer gedaan met de pret.
Archive for the ‘blogje’ Category
Dikke wangen!
Thursday, February 2nd, 2012SuperNinaatje
Wednesday, December 21st, 2011
Vier weken geleden brachten we wederom een bezoekje aan de kinderarts. Omdat Nina nog steeds een moeizame drinker was en omdat het drinken soms nog steeds gepaard ging met pijn, hebben we besloten Nina een koemelkvrij dieet te laten volgen.
En jawel: exact drie weken na de start hiervan waren alle problemen als sneeuw voor de zon verdwenen. Het lijkt er op dit moment dus op dat ze toch allergisch is voor koemelk. De meeste allergische baby’s hebben duidelijke symptomen zoals uitslag of astmatische klachten, Ninaatje heeft alleen ‘maar’ pijn. Er zijn al zoveel gespecialiseerde artsen die haar casus bestudeerd hebben, maar geen van allen dacht aan koemelkallergie. Vandaar dat we het dieet eigenlijk niet eerder geprobeerd hebben. Omdat een inwendig onderzoek met camera voor ons geen optie was, besloten we het dieet toch maar te proberen.
Nina is veranderd in een hongerige en goedlachse baby. Een baby met een perfecte timing: afgelopen maandag moest mama weer voor het eerst werken. Zwaar hoor, zo’n baan in het onderwijs: eerst een half jaar vakantie op kosten van de staat, dan 5 dagen lesgeven (eigenlijk 4, ik was ook nog een dag ziek) en dan weer 2 weken vakantie… Poeh poeh
Hoe is het nu met…Ninaatje
Wednesday, October 26th, 2011
Ninaatje is prima gegroeid. Dat dachten wij al te merken aangezien mevrouw zich tijdens de voeding graag laat ronddragen… De reden hiervoor is dat het drinken nog altijd zeer te wensen over laat. Het is onbegrijpelijk, maar Nina heeft bijna nooit honger. In dat opzicht lijkt ze zeker niet op haar vader. Een enkele keer vraagt ze zelf om een fles en die drinkt ze dan ook helemaal leeg. Jawel, 120 milliliter. Om de fles de keer daarop weer te weigeren: haar buikje is nog lekker vol. Het is ongelooflijk hoe lang ze kan teren op weinig. Soms drinkt ze maar 50 ml, maar ook daar kan ze toch prima op slapen.
De medicijnen helpen wel goed tegen de pijn. En ze voelt zich sinds een paar weken ook best happy overdag. Beetje lachen, beetje slapen en natuurlijk soms een beetje krijsen. Maar dat doen Farah en Leah ook nog wel eens. Ons record is drie huilende meisjes…
>> (more…)
Nina op de foto!
Tuesday, October 11th, 2011
De medicijnen die we enkele weken geleden hebben gekregen, helpen zeker, maar helaas nog niet voor 100 procent. Drinken gaat af en toe nog steeds erg moeizaam. Daarom heeft de kinderarts uit Zoetermeer ons doorverwezen naar een maag-darmspecialist in het Juliana Kinderziekenhuis in Den Haag. Vandaag zijn we daar geweest en in overleg met de arts hebben we besloten een serie slikfoto’s te maken. De arts wil graag weten of alles anatomisch in orde is. Dat gaat morgen al gebeuren. Vrijdag krijgen we de uitslag.
Nina weer thuis!
Friday, September 9th, 2011
Uit de ph-meting van afgelopen maandag en dinsdag bleek dat Nina een heftige variant van reflux heeft: de spier tussen slokdarm en maag werkt niet goed waardoor de voeding (met maagzuur) terugstroomt de slokdarm in. Dit doet pijn omdat een slokdarm niet tegen dat zuur kan. Bovendien krijgt Nina er een verzadigd gevoel wat er voor zorgt dat ze geen honger heeft. En als je pijn hebt
Nina’s ziekenhuisbezoekje deel 2
Sunday, September 4th, 2011
Afgelopen vrijdag is Nina wederom in het ziekenhuis beland: ze had veel pijn bij het drinken en dronk als gevolg daarvan weinig. Bovendien was ze weer erg suf. Ze zat niet echt lekker in haar vel. De arts denkt toch aan iets refluxachtigs, vandaar maandag een onderzoekje.
Met de arts werd afgesproken dat
Nina’s tweede maand is begonnen
Wednesday, August 31st, 2011
Nina is alweer een maand oud, tijd voor een update. Nina is een erg lief meisje met een hoog knuffelgehalte. Farah en Leah zijn helemaal fan van haar, ze dragen zelfs hun pop zoals wij Nina dragen. En de poppen liggen ook regelmatig even in de box. Het drinken gaat nog steeds
Gips eraf…voortijdig
Saturday, August 27th, 2011
Bij het uittrekken van Leah’s jas stonden we beiden met open mond naar het gips te staren. Wordt vervolgd.
Update: Leah moet toch naar ziekenhuis om een spalk te laten zetten. En dan maandag waarschijnlijk alsnog gips. Over abonnementen gesproken…
Update 2: het oude is een beetje opengezaagd en vervolgens weer gebruikt. Pragmatisch.
Abonnement
Friday, August 19th, 2011
Wij hebben onze verzekeringspremie al lang en breed terugverdiend: in 4 weken tijd zijn we al zeker tien keer in het ziekenhuis geweest. Eerst voor mama (en Nina): zo’n keizersnee is vast duur… Daarna een paar keer voor Nina alleen, ze wilde immers niet groeien. En vandaag voor Leah: ze heeft haar pols gebroken tijdens het boodschappen doen… Farah is degene die overal op en in klimt, maar zij mankeert nooit iets. Leah daarentegen dondert altijd overal van af. Oh ja: het gips is uiteraard roze… En gelukkig hebben we voor de komende drie weken ook weer vier afspraken staan. Met kinderen hoef je je nooit te vervelen, zeg ik altijd maar. Zelfs niet midden in de nacht.
Verslag van Nina haar eerste 10 dagen
Monday, August 8th, 2011
Woensdag 27 juli meldden papa en mama (met Nina in de buik…) zich braaf om 8.00 uur in het ziekenhuis. Rond 10.45 uur werd mama naar de ok gereden, alwaar papa zich in een ok-pak mocht hijsen. Compleet met douchemuts en mondkapje. De voorbereidingen voor de keizersnee werden getroffen…
Zo’n ruggenprik is echt walgelijk: allereerst zetten ze een spuit in je ruggenmerg, niet echt een fijn idee. Vervolgens gaan ze met een of ander gemeen ding in je zitten te porren om erachter te komen of ‘ie goed werkt. Als zij denken dat ‘ie goed werkt, zetten ze een mes in je buik. En het ergste van alles is dat je dat nog enigszins voelt ook. Maar goed, ik had geen keus. Overgeleverd aan de gynaecoloog van wie ik vrij zeker weet dat hij golft.
