De meeste dingen die Farah op school moet doen, vindt ze stom, maar af en toe zit er wel een toppertje tussen. En dat moet dan ook thuis gedaan worden. Nou ben ik de beroerdste niet, dus de familie ging afgelopen donderdag naar het tuincentrum* om bloemenzaadjes te kopen. Het werden zaadjes voor blauwe madeliefjes, maar
Afgelopen zaterdag ben ik met vier studiematties (ik noem geen namen, onderstaande informatie kan tegen hen gebruikt worden) naar de Beverwijkse Bazaar geweest. En ik moet zeggen: wat een hoop teringzooi is daar te koop! Van ordinaire glittertopjes tot roze wieldoppen (die trouwens echt tof waren!) Ik dacht dat ik mij in het buitenland bevond. Achenebbisje hallen vol met troep.
De Oosterse hal ging dan nog wel. Daar verkochten ze ook troep, maar dan met een Oosters tintje… En de jurkjes staan de meiden prima, toch? Als ze nu geen slimme Chinees aan de haak slaan, weet ik het ook niet meer.
Afgelopen dinsdag was er weer een primeurtje in huize Andeweg-Verzijlbergh: Leah bezocht voor het eerst een theatervoorstelling, samen met nog zeker 300 peuters die misschien ook voor het eerst het theater bezochten. 30 pubers is een klas gaat wel, maar 300 peuters in een zaal is wel wat veel van het goede… En je kunt een hoop zeggen van Zoetermeer, maar er wordt dus ook aan de puberende peuter gedacht.
De voorstelling zelf was overigens wat aan de saaie kant. Wat bewegende toestanden gecombineerd met wat zigeunermuziek. Leah riep dan ook na 20 minuten ‘weg’. Maar mama is standvastig en Leah moest blijven. Sommige peuters vonden het overigens doodeng en krijsten na 5 minuten de boel bij elkaar. Dat deed Leah gelukkig niet.
Farah zit sinds afgelopen vrijdag op zwemles. Ze is eigenlijk nog iets te jong, maar de zwakbegaafde zwemverenigingmedewerker heeft haar toch geplaatst. En aangezien ze een echte waterrat is, leek dat ons wel prima. Jong geleerd, oud gedaan. En nog zo’n inkopper: zo vader, zo dochter. De een na jongste van het stel heet trouwens ook Farah. Maar haar moeder heeft een hoofddoek.
Farah zit nog maar een week op school. Na drie dagen kwam zij echter al thuis met haar eerste scheldwoord. Ze wist ons te vertellen dat een jongetje uit haar klas een ander jongetje een ‘poepchinees’ had genoemd. Wij lachten in ons vuistje.
Leah scheldt trouwens dagelijks. Onbewust weliswaar, maar toch. Het Zweedse meisje met de twee vlechtjes noemt zij Pikkie Langkous! Een speaking name misschien? In ieder geval erg komisch.
Ga zo door, meiden!
Farah hoopte al enige tijd op een dik pak sneeuw en gisteren was het dan eindelijk zover. Gelukkig was mama thuis en mochten de meiden de sneeuw in. Leah was het na vijf minuten spuugzat en zette het op een krijsen. Ik heb de deur open gedaan en haar in de hal gezet met een boekje, maar
Farah is vorige week 4 jaar geworden. We hadden niet van tevoren gezegd dat ze ‘morgen’ jarig zou zijn, dus de verrassing was groot.
Afgelopen zaterdag kwam er
De kamer is weer versierd.
