Archive for the ‘blogje’ Category
Kroontjes
Monday, February 7th, 2011
Zondagochtendritueel
Sunday, February 6th, 2011
Grote auto voor klein mensje
Tuesday, February 1st, 2011
Het is maar goed dat ons nieuwe familievoertuig over twee maanden afgeleverd wordt door de firma Skoda en co: er komt namelijk een nieuw gezinslid bij, ergens begin augustus. Joepie!
Ja, wat valt hier verder nog over te zeggen? Ik ben moe, misselijk, duizelig, uitgezet, opgeblazen en chagrijnig, maar wel heel gelukkig. De arts bevestigde vandaag dat onze garnaal (7,4 cm van kop tot kont) het prima doet en dat mams ook gezond is.
Ja, wat valt hier verder nog over te zeggen? Ik ben moe, misselijk, duizelig, uitgezet, opgeblazen en chagrijnig, maar wel heel gelukkig. De arts bevestigde vandaag dat onze garnaal (7,4 cm van kop tot kont) het prima doet en dat mams ook gezond is.
Sint quotes
Wednesday, December 1st, 2010
Farah: “Sinterklaas is een bijzondere man.”
Leah vervolgens: “Sinterklaas is al heel oud en ook een beetje dood.”
Over de man met de baard en andere vreemde vogels
Tuesday, November 23rd, 2010
Afgelopen zaterdag hebben wij met oma weer een middagje ‘Stadshart’ gedaan. Er is volgens mij niemand die voor zijn lol op eerste sinterklaasdag naar het centrum van Zoetermeer gaat, maar als je kinderen hebt, ben je daartoe een soort van verplicht. En dus stortten wij ons- gewapend met pietenpakken- in het feestgedruis. En het moet gezegd: de kinderen vonden het kapot gaaf (hoorde ik vandaag een leerling zeggen…, dat klinkt toch verdomd mieters;))
P- en kleuterpraat
Friday, November 19th, 2010
Wat een moeilijke titel, hé? Ik verklap alleen dat ik vandaag in 5A ‘foutieve samentrekkingen’ heb behandeld. Maar dat terzijde.
Even wat leuke uitdrukkingen van de afgelopen tijd:
Even wat leuke uitdrukkingen van de afgelopen tijd:
Jezus’ avontuur
Thursday, September 30th, 2010
Farah had van opa Andeweg een ketting gekregen met een kruis eraan. En aan dat kruis hing (ja hing, hij is namelijk ontsnapt) Jezus. Op zich niet zo vreemd. Maar Farah heeft nog minder bijbelkennis dan ik, dus wie Jezus eigenlijk was en welk verhaal erbij hoort, dat wist ze niet. En dat gingen wij ook niet uitleggen. Dus zag zij Jezus als een leuk poppetje om mee te spelen. Maar omdat Jezus zo klein was -2 centimeter- was Jezus nogal eens zoek. “ Mama, waar is Jezus?” “ Hier op tafel, schat.” En even later: “ mama, waar is Jezus nu?” “ Ik weet het niet”, zegt mama. “Oh hier, in papa’s schoen.” Daar is Jezus vast nooit eerder geweest.
Kleitablet après la lettre
Thursday, September 30th, 2010
Wij zijn er een kei in om onzinnige dingen soms heel serieus te brengen. En blijkbaar pikken de kids die ironie nog niet helemaal op. Arnoud heeft sinds kort een iPad en mama noemt dat papa’s speelgoed. (Even onder ons: het ís voor Arnoud ook speelgoed. Als hij met zijn vingertoppen het schermpje aait, krijgt hij een gelukzalige glimlach op zijn gezicht.) En Farah neemt dat –heel serieus- over. Als Leah met haar grijpgrage peutervingers ook papa’s iPad wil aaien, roept Farah haar een halt toe: “Leah, dat is papa’s speeltje.” En dan krijgt máma een gelukzalige glimlach op haar gezicht.
Zo moeder, zo dochter
Thursday, September 23rd, 2010
Leah gaat haar moeder achterna. Soms letterlijk, vooral als je naar de wc gaat, maar ook figuurlijk. Ze heeft inmiddels door dat er een zekere relatie is tussen voltooid deelwoorden en infinitieven. Zo destilleert ze de laatste tijd de infinitieven uit de voltooid deelwoorden. Blijkbaar spreken wij in voltooid deelwoorden. Als het om zwakke werkwoorden gaat, verloopt dat proces prima. Maar bij de sterke werkwoorden gaat dat niet op. Zo heeft Leah de afgelopen weken de volgende woorden gemaakt:
Kochen n.a.v. gekocht
Slagen n.a.v. geslagen
Stolen n.a.v. gestolen
Wie weet wordt Leah de nieuwe Arie Verhagen. Maar dan zonder baard.
Kochen n.a.v. gekocht
Slagen n.a.v. geslagen
Stolen n.a.v. gestolen
Wie weet wordt Leah de nieuwe Arie Verhagen. Maar dan zonder baard.
Conversatie met een naaktslak
Thursday, September 23rd, 2010
Er liggen in ons pittoreske nieuwbouwwijkje geregeld naaktslakken op straat. Een van hen was voor Leah een fijne gesprekspartner. Farah was immers op school. Ik had haar net verteld dat de slak geen huisje had en blijkbaar trok de kleine dame zich het lot van deze bewegende drol wel aan. “Heb je geen huisje?” De slak zweeg. Maar zoals het een echte dame betaamt, is het uiterlijk toch veel belangrijker dan het wel en wee van wie dan ook. Leah beeindigde haar conversatie dan ook met de woorden: “vind je m’n jurk mooi?” De slak zweeg weer.
