Verwegh.nl

Farah snapte gelukkig héééél snel dat papa en mama niet voor één gat te vangen waren. (Soms vind ik het wel zielig voor haar dat papa en mama zo consequent zijn…) De tweede nacht kwam ze slechts één keer haar bed uit (oma paste toen op) en vanaf de derde nacht verliep alles van een leien dakje.

En uiteraard prezen wij haar ’s ochtends uitbundig en mocht ze een sticker (ook wel pleister genoemd) op de spaarkaart plakken. Na drie goede nachtjes was de kaart vol en kon Farah trots haar verantwoorde houten snijgroenten in ontvangst nemen. Ook weer geregeld!

Zelfs kleine Farahs worden groot…Omdat Farah vorige week echt bijna uit bed was geklommen –ze zat op de rand van haar bed met één been links en één been rechts van de rand en krijste de boel bij elkaar omdat ze dreigde te vallen- besloten papa en mama dat het nu toch echt tijd werd voor een grotemensenbed.
De eerste nacht daarin slapen verliep zeer voorspoedig: papa bleef bij haar totdat ze sliep (onverantwoord volgens de nanny, maar soms wel handig) en toen ze ’s morgens om 6.00 uur even kwam buurten en wij haar vriendelijk meedeelden dat ze nog even moest gaan slapen, ging ze dat ook braaf doen.
De tweede nacht…

(more…)