De afgelopen jaren hebben we veel geluk gehad: Farah was meestal niet voor 8 uur wakker. Maar sinds een week staat haar biologische klok anders (lees: verkeerd) ingesteld. Vaak al rond 7.00 uur roept zij vanuit haar ledikant: “Papa, waar ben je nou?” En als papa ‘ochtends niet thuis is omdat hij zo nodig wil “voelen” hoe langzaam hij zwemt*, probeert mama dat geroep nog wel eens te negeren. Farah roept immers papa. Maar na een paar minuten strijkt zij toch maar met haar hand over haar hart en haalt ze Farah uit bed. De dag is begonnen…
*Papa gaat 2 keer in de week om 6.30 uur zwemmen in het Sloterparkbad in Amsterdam
